Mercators zicht op Europa

Inleiding

Er moet toch ergens een grens worden getrokken? Jozef Stalin zou naar de val van Derde Rijk ten overstaande van Churchill op een zakdoekje de Europese landen in het oosten van het continent hebben verdeeld. Hier en daar een pennenstreep en miljoenen mensen behoorden tot een nieuwe politieke entiteit. Het is een voorbeeld van hoe grenzen kunnen verschuiven, want een tiental jaren later werd dit deel van Europa onderdeel van het Warschaupact en liep hier de lijn tussen het communistische en niet-communistische Europa. In dit geval is er de kracht van de dictator en de zwakte van overwonnen gebieden om een nieuwe geografische realiteit te verwezenlijken.

Continue reading “Mercators zicht op Europa”

Waarover men niet mag spreken: de grote vervanging

In de zomerse maand juni van dit jaar had een programmamaker op de Franse publieke omroep het lumineuze idee om Renaud Camus uit te nodigen. Camus is schrijver en filosoof en heeft talloze boeken op zijn naam staan, van essays tot dagboeken. Daarbij heeft hij al een aardige leeftijd bereikt en heeft veel gereisd en gezien. De opzet van het programma is het aanhoren van de ideeΓ«n van de gast, hierover van gedachte te wisselen, met elkaar in de debat te gaan en verder te bespreken wat er nog meer in Frankrijk gaande is.

Continue reading “Waarover men niet mag spreken: de grote vervanging”